суббота, 26 сентября 2015 г.

Бацькаў цвік



 Прысвячаецца ўдзельніку Вялікай Ай­чыннай вайны, роднаму бацьку Васілю Фамічу ды ветэранам вёскі Галоўчыцы Драгічынскага раёна у дзень радаснага хрысціянскага свята – Вялікадня (Пасхі) 12 красавіка 2015 года.

Мікола
Панасюк
г. Брэст

  









Антопаль, Вулька,
Навасёлкі –
Куточак любы, дарагі.
Тут на паўнеба аж вясёлкі
Ды Днепрабуга берагі…
Лячу на крылах да Галоўчыц
Буслом у цёплае гняздо –
Адкуль вясна у лета крочыць,
Вітае сонцам родны дом.
Наш брат Васіль
тут на Вялікдзень
Чакае з горада братоў,
Утульна ў хаце,
бы ў дзяцінстве,
Спакой не рушыць аніхто.
Клаў бацька сцены
роднай хаты –
Наш паважаны франтавік.
I тым ужо сыны багаты,
Бо моцны ў іх ад бацькі цвік.
Дайшоў Фаміч
аж да Берліна –
Гарыць хай зорка на сцяне!
Вітае клін нас жураўліны –
Хвала і бацьку, і вясне!
Хвала сынам усім Айчыны
За мір і шчасце на Зямлі.
Мы дзверы ў родны дом
адчынім,
Ляцелі б толькі жураўлі…
У дзень
шчаслівы для Радзімы…
О, як спяшаліся мы ў горад
Ад родных хат, ад родных ніў!
Спазнала наша вёска гора –
Была ў нястачы ды ў агні.
Сцяжынкі ў вёску зарасталі
Ад тых чыгуначных дарог,
Казалі нам, што гэта Сталін
Ад здзекаў вёску не збярог.
Ды самі ж мы на дзверы хаты
Як часта вешалі замок,
Быў толькі нехта вінаваты,
Што ўраджай пад ліўнем мок.
Куткі цяплейшыя шукалі,
Каб адарвацца ад зямлі.
Цяпер на сэрцы цяжкі камень –
Як шмат чаго не збераглі.
Як мала ў вёсцы немаўлятак,
Даўно заціхла талака.
Знайшлі мы ў горадзе занятак,
Згубілі рэчку з малака...
Без люду вёсачкі наўкола,
У хатах – ціша, скразнякі.
Чакае вучняў наша школа:
Суровы час цяпер які…
Ды будзем верыць, што часова
Сумуе вёска без дзяцей,
Што розум, мудрасць,
наша слова
У хаты вернуць светлы дзень.
Адновім разам мы сядзібы,
Што здзірванелі ад нуды.
I ў дзень
шчаслівы для Радзімы
Пасадзім новыя сады.

Комментариев нет:

Отправить комментарий